ΕΙΚΟΝΑ

ΕΙΚΟΝΑ

Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2012

ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ !

...φτιάξαμε χαρταετό και γράψαμε τις ευχές μας και τα ονόματά μας στην ουρά του!



...εμπνευστήκαμε από τον πίνακα του Σπύρου Βασιλείου και στρώσαμε κι εμείς το Σαρακοστιανό μας τραπέζι!


...μάθαμε το ποίημα για την κυρά Σαρακοστή!(πηγή: www. agrafiotis.gr)


... όχι μόνο οι γιαγιάδες, αλλά κι εμείς ζυμώσαμε ...



... και φτιάξαμε την Κυρά - Σαρακοστή...




... και την ψήσαμε!




...και την ζωγραφίσαμε!


Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2012

ΚΑΛΩΣ ΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ...

Την τιμητική τους είχαν ο Μίκυ και η Μίνη...



Κι άλλες μάσκες! ... ο καθένας έφτιαξε ότι του άρεσε!



Η ιστορία του Αρλεκίνου

Μια φορά κι έναν καιρό στην πόλη με τις γόνδολες, τη Βενετία, ζούσε ένα φτωχό παιδάκι, ο Αρλεκίνος। Τις μέρες της Αποκριάς, στη Βενετία γιορτάζουν το καρναβάλι με παρελάσεις και γιορτές. Όλοι ντύνονται μασκαράδες και κρυμμένοι πίσω από τις μάσκες τους γλεντάνε μέχρι το πρωί.

Ο μικρός Αρλεκίνος, κάθε απόγευμα, καθόταν στο παράθυρο, έβλεπε τους γελαστούς μασκαράδες που περνούσαν παρέες παρέες κάτω από το σπίτι του και μερικές φορές ένα δάκρυ κυλούσε στο μαγουλάκι του.

Θυμόταν πώς ντυνόταν κι αυτός μασκαράς μαζί με τον πατέρα του και τη μητέρα του και κάνανε βόλτες στην πλατεία του Αγίου Μάρκου με τα περιστέρια।.Τώρα πια όλα ήταν διαφορετικά ! Ο πατέρας είχε πεθάνει και η καημένη η μητέρα του με μεγάλη δυσκολία κατάφερνε να πληρώνει τα έξοδά τους. Σκούπιζε, λοιπόν, το δάκρυ του και χαιρετούσε τους γελαστούς μασκαράδες που του φώναζαν να κατέβει μαζί τους στο γλέντι.

Η μαμά του είδε το κρυφό δάκρυ του Αρλεκίνου και ανέβηκε στη σοφίτα αποφασισμένη να βρει κάτι, έστω κι ένα παλιό ρούχο, για να μασκαρέψει το λυπημένο παιδί της। Κάτι μικρά κουρελάκια από υφάσματα της έδωσαν την ιδία ! Τα μάζεψε όλα, πήρε τα ραφτικά της και δούλεψε μέχρι το πρωί. Ένωσε τα μικρά κομματάκια, έκανε ένα μεγάλο πολύχρωμο πανί και μ’ αυτό έραψε μια φανταχτερή στολή, που άλλη δεν είχε ξαναγίνει !

Ξύπνησε χαρούμενη το Αρλεκίνο και τον έντυσε με τη στολή. Φούντωσε τα κατσαρά καστανά μαλλάκια του παιδιού και, σαν τελευταία πινελιά, άνοιξε δυο τρύπες με το ψαλίδι της σε μια μαύρη βελούδινη λωρίδα και την έδεσε στα μάτια του παιδιού για μάσκα ! Το αποτέλεσμα ήταν θαυμάσιο !

Ευτυχισμένος ο Αρλεκίνος, με τα δάκρυα απ’ τα παράπονα να λάμπουν στα ματάκια του, έδωσε ένα σκαστό φιλί στη μανούλα του και έτρεξε στην πλατεία.

Τα πυροτεχνήματα έλαμπαν στον ουρανό και τα παιδιά μάζευαν καραμέλες και σοκολάτες που πετούσαν οι άρχοντες από τα μπαλκόνια.

Όταν έφτασε στην πλατεία ο Αρλεκίνος, όλοι θαύμαζαν τη φορεσιά του, κι εκείνος χαρούμενος άρχισε να χορεύει χωρίς να φανερώνει ποιος είναι.

- Ποιος είσαι; τον ρωτούσαν πολλοί. Είσαι από τη Βενετία; Που αγόρασες αυτή τη θαυμάσια στολή;

Ο Αρλεκίνος χαμογελούσε και κρατούσε καλά φυλαγμένο το μυστικό του, ώσπου μια κοπελίτσα τού άρπαξε τη μάσκα.

- Είναι ο Αρλεκίνος ! φώναξαν κάποιοι ξένοι.

- Αυτός είναι ο βασιλιάς του καρνάβαλου, φώναξαν όλοι μαζί και του πρόσφεραν φρούτα και γλυκά χορεύοντας χαρούμενοι γύρω του.

Ο Αρλεκίνος χόρεψε ξέφρενα όλη νύχτα και το πρωί γύρισε στο σπίτι του φορτωμένος με γλυκά.

Ένας χρόνος πέρασε. Την επόμενη χρονιά, μόλις πλησίαζε η Αποκριά, όλοι έτρεξαν στη μητέρα του Αρλεκίνου και πλήρωναν όσο όσο για να ράψουν μια πολύχρωμη φορεσιά αρλεκίνου!


Ο Αρλεκίνος : Οι ζωγραφιές μας! Ακούστε και την Ταραντέλα!





Τσικνοπέμπτη στο σχολείο μας!

Γύρω
- γύρω
γαϊτανάκι ...





... και σουβλάκι !


Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2012

ΓΙΑ ΤΑ ΑΡΡΩΣΤΑ "ΦΟΥΝΤΟΥΚΑΚΙΑ"

Πολλά παιδιά της τάξης μας αρρώστησαν! Τους ευχόμαστε περαστικά και γρήγορα να επιστρέψουν στο σχολείο!
Σας ενημερώνουμε ότι στο σχολείο μας λειτουργεί "ΙΑΤΡΕΙΟ" για να εξεταστείτε...



... και "ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ" για να προμηθευτείτε τα φάρμακά σας!


ΔΙΑΤΡΟΦΗ : Κάποιες από τις εργασίες μας...

... είμαι μακαρονάς !... τι να κάνω!

"Το Βιβλιάριό μου"


...τα σουπλά μας με φρούτα ...

... και λαχανικά!


...κάποιοι έφτιαξαν την Υγιεινούλα!...


...και άλλοι την Ανθυγειινούλα! (προς αποφυγήν...)



...έτοιμες και οι δυο!



...παίξαμε με την πυραμίδα της Μεσογειακής Διατροφής!


...τραγουδήσαμε και ζωγραφίσαμε το τραγούδι της Υγιεινής Διατροφής!




Μια φορά ... ήταν η Κολοτούμπα!




Παραμύθι :



Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΡΟΔΑΛΟΣ
ΚΑΙ Η ΜΑΓΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΗ
Μια φορά και έναν καιρό , σε μια χώρα πολύ μακρινή υπήρχε ένα χωριό πολύ όμορφο, που λεγόταν το Χωριό της Υγείας. Εκεί οι άνθρωποι ήταν όλοι καλά και δεν αρρώσταιναν ποτέ. Άντρες, γυναίκες και παιδιά ήταν όλοι δυνατοί και γεροί και μπορούσαν να δουλεύουν και να παίζουν χωρίς να κουράζονται ιδιαίτερα.
Στη χώρα αυτή υπήρχαν πάρα πολλοί όμορφοι κήποι , όπου οι άνθρωποι είχαν φυτέψει νόστιμα πράγματα.
Τι μπορεί να είχαν φυτέψει; (καρότα, ντοματιές, αγγουριές, μαρούλια, κρεμμύδια, λάχανα, κουνουπίδια, σκόρδα, φασολιές, κουκιά, μελιτζανιές, κολοκυθιές, βρούβες, παντζάρια … ).
Επίσης υπήρχαν και πάρα πολλά περβόλια με μπόλικα δέντρα που φτιάχνουν νόστιμα φρούτα.
Τι δέντρα υπήρχαν; (πορτοκαλιές, μανταρινιές, λεμονιές, βερικοκιές, μπανανιές, κερασιές, μηλιές, αχλαδιές, ροδακινιές, …)
Τα παιδιά ρωτούσαν τους μεγάλους:
- Μα πώς καταφέρνουμε όλοι και είμαστε πάντα καλά, όμορφοι γεροί και δυνατοί;
Και οι μεγάλοι τους απαντούσαν:
- Το μυστικό το ξέρει ο παππούς Ροδαλός. Αυτός κρατάει τη μυστική συνταγή της υγείας μας.
Τα παιδιά αποφάσισαν να πάνε στο σπίτι του παππού Ροδαλού και να τον ρωτήσουν γι’ αυτή την περίφημη μαγική συνταγή. Πράγματι, ένα πρωί του χτύπησαν την πόρτα.
Τοκ τοκ τοκ
- Γεια σου παππού Ροδαλέ. Ήρθαμε να μάθουμε κι εμείς τη μαγική συνταγή σου για να είμαστε πάντα γεροί και δυνατοί.
Τότε ο παππούς έγραψε σ’ ένα μεγάλο χαρτί:
ΦΡΟΥΤΑ
ΛΑΧΑΝΙΚΑ
ΚΑΡΠΟΙ
ΟΣΠΡΙΑ
ΜΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΚΑΙ ΤΑ
ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΑ
ΨΑΡΙΑ ΚΑΙ
ΔΗΜΗΤΡΙΑΚΑ
- Αυτή είναι η μαγική συνταγή της υγείας, είπε ο παππούς.
- Μα παππού , εμείς είμαστε μικρά παιδιά και δεν ξέρουμε να διαβάζουμε, είπαν τα παιδιά.
- Τότε θα σας βοηθήσω εγώ , μαζί με τα παιδιά. Ποιο είναι το πρώτο γράμμα εδώ; (Φ)
Για να σκεφτούμε μερικά φρούτα (ο καθένας λέει ένα φρούτο)
Πάμε να μαζέψουμε στα καλάθια μας και τα φέρνουμε στη μέση.
Λαχανικά . Ποια είναι τα λαχανικά;
Καρποί. Ποιοι είναι οι καρποί; (αμύγδαλα, καρύδια, φουντούκια, φιστίκια, κάστανα,
Πάμε να μαζέψουμε στα καλάθια μας και τα φέρνουμε στη μέση.
Όσπρια. Ποια είναι τα όσπρια ; (φακές, φάβα, φασόλια, μαυρομάτικα, γίγαντες, κουκιά, ρεβίθια…)
Γαλακτοκομικά είναι αυτά που φτιάχνονται από γάλα. Μπορείτε να σκεφτείτε μερικά; (Γιαούρτι, τυρί, φέτα, μυζήθρα, ξινόγαλο, στάκα, ανθόγαλο…)
Ψάρια.
Δημητριακά (ρύζι, μακαρόνια, κορν φλέικς , μούσλι, σιτάρι, σίκαλη, βρώμη, κριθάρι, καλαμπόκι, Χόντρος , ποπ κορν…)
- Καταλάβατε τώρα ποια είναι η μαγική συνταγή της υγείας;
- Ναι!!! Φώναξαν χαρούμενα τα παιδιά.
Πέρασε καιρός και κάποια στιγμή ο παππούς Ροδαλός έπρεπε να φύγει μακριά για δουλειές. Μόλις έφυγε όμως, ένας περίεργος άνθρωπος ήρθε στη χώρα της Υγείας. Ένας πολύ περίεργος άνθρωπος. Ένας πάρα πολύ περίεργος άνθρωπος. Φορούσε μαύρα γυαλιά, τόσο μαύρα που δεν μπορούσες να διακρίνεις από μέσα τα μάτια του. Και το δέρμα του ήταν κατακίτρινο. Τον έλεγαν Κύριο Ωχρό. Κύριο Μυστήριο Ωχρό.
Ο Κύριος Ωχρός μόλις έφτασε στη Χώρα της Υγείας, πήγε κι έκατσε σ’ ένα εστιατόριο.
- Φέρτε μου να φάω , είπε.
Ο ταβερνιάρης του έφερε διάφορα λαχανικά, φρούτα, καρπούς και δημητριακά, φέτα και ψωμάκι.
- Τι αηδίες είναι αυτές; Φώναξε ο κύριος Μυστήριος Ωχρός.
- Μα σας έφερα ό,τι καλύτερο διαθέτει το κατάστημά μας, είπε ο ταβερνιάρης παραξενεμένος.
- Φαΐ το λες εσύ αυτό; Τώρα θα σου δείξω εγώ τι σημαίνει φαΐ. Μέσα απ’ το σακίδιό του άρχισε να βγάζει ένα σωρό μπολάκια. Ανοίγει το ένα , είχε πατατάκια και γαριδάκια. Ανοίγει το άλλο, είχε τηγανιτές πατάτες και τηγανιτά καλαμαράκια. Ανοίγει το τρίτο, ήταν γεμάτο γλυκά: πάστες, σοκολατίνες, γλειφιτζούρια, καραμέλες,…
Ανοίγει το επόμενο, γεμάτο αλμυρά μπισκότα και κρακεράκια.
Ανοίγει και το τελευταίο, γεμάτο φαγητά με πολλά λίπη, απ’ αυτά που παχαίνουν τους ανθρώπους και τους δυσκολεύουν να κινηθούν: ζαμπόν, λουκάνικα, κέικ με πολύ βούτυρο…
- Ορίστε, φάτε απ’ αυτά τα φαγητά , να δείτε τι θα πει απόλαυση!
- Μμμμ πράγματι είναι πολύ νόστιμα, είπε ο ταβερνιάρης.
Ήρθαν κι άλλοι άνθρωποι και δοκιμάσανε τα φαγητά αυτά και πολύ τους άρεσαν। Σταμάτησαν λοιπόν να τρώνε τα αυτά που έγραφε η μαγική συνταγή του παππού Ροδαλού και τρώγανε μόνο φαγητά σαν κι αυτά που έφερε ο κύριος Μυστήριος Ωχρός।
Πέρασαν οι μέρες, πέρασαν οι μήνες, και οι άνθρωποι δεν ήταν πια υγιείς και δυνατοί όπως παλιά και να μην νιώθουν και τόσο καλά।
( δραματοποίηση:)
Σε μερικούς πονούσε το κεφάλι
Σε άλλους πονούσε το στομάχι
Άλλοι απέκτησαν μαύρα δόντια και πονόδοντο
Άλλοι πονούσαν στα κόκαλα
Άλλοι πονούσαν στην καρδιά, που αντί να κάνει τακ-τακ, τώρα έκανε τακ---τακ-τακ-τακ-------τακατακτακτακ…
Δεν ήταν πια δυνατοί και δυσκολευόταν να σηκώσουν οποιοδήποτε βάρος…. « Ωχ δεν μπορώ…»
Και αρρώσταιναν συνέχεια: έβηχαν, είχαν πυρετό, φτερνιζόταν.
Τα παιδιά που είχαν επισκεφτεί τον παππού Ροδαλό, δεν ξεγελάστηκαν απ’ τον κύριο Μυστήριο Ωχρό και δεν έπαθαν τίποτα। Σκέφτηκαν ότι έπρεπε να πάνε να ειδοποιήσουν τον παππού να έρθει γρήγορα πίσω, διαφορετικά όλοι θα αρρώσταιναν πάρα πολύ και δεν θα μπορούσαν ποτέ να γίνουν ξανά καλά.
( δραματοποίηση:)
Ανέβηκαν βουνά / κατέβηκαν βουνά / έτρεχαν / έτρεχαν / έτρεχαν / πηδούσαν ποταμάκια / περπάτησαν σε λάσπες / έτρεχαν / περπάτησαν σε γλιστερό πάγο / έτρεχαν / έτρεχαν…
ώσπου έφτασαν στο σπίτι του παππού Ροδαλού.
- Τρέξε παππού Ροδαλέ. Στη Χώρα της Υγείας έχει έρθει ο Κύριος Μυστήριος Ωχρός και έφερε φαγητά κακά και όλοι που τα τρώνε αρρώστησαν.
- Τι φαγητά δηλαδή; (λένε τα φαγητά)
-Τώρα θα δει τι θα πάθει, λέει ο παππούς Ροδαλός και αρπάζει τη μπαστούνα του.
( δραματοποίηση:)
Ανέβηκαν βουνά / κατέβηκαν βουνά / έτρεχαν / έτρεχαν / έτρεχαν / πηδούσαν ποταμάκια / περπάτησαν σε λάσπες / έτρεχαν / περπάτησαν σε γλιστερό πάγο / έτρεχαν / έτρεχαν…
ώσπου έφτασαν στη Χώρα της Υγείας. Μόλις βλέπει ο παππούς τον κύριο Μυστήριο Ωχρό άρχισε να τον κυνηγά με τη μπαστούνα του.
Μετά έφερε το γιατρό και με φάρμακα έγιναν πάλι καλά οι άνθρωποι της Χώρας. Από τότε, ποτέ δεν ξανάφαγαν απ’ αυτά τα φαγητά που μόνο αρρώστιες και πόνο τους έφεραν και ακολουθούσαν πάντα τη μαγική συνταγή του παππού Ροδαλού:
ΦΡΟΥΤΑ
ΛΑΧΑΝΙΚΑ
ΚΑΡΠΟΙ
ΟΣΠΡΙΑ
ΜΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΚΑΙ ΤΑ
ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΑ
ΨΑΡΙΑ ΚΑΙ
ΔΗΜΗΤΡΙΑΚΑ


Σημ: Την ιστορία αυτή την πήρα από το site «ΠΑΡΕΟΥΛΑ»


Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2012