ΕΙΚΟΝΑ

ΕΙΚΟΝΑ

Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2012

ΠΑΣΧΑ

...Κάποιες από τις δραστηριότητές μας

Φτιάξαμε Λαζαράκια!

... αφού γράψαμε τη συνταγή... (συγνώμη, ξεχάσαμε να γράψουμε το νερό: 2 φλυτζάνια περίπου)


...πιάσαμε δουλειά


... και έτοιμα!

 

 ... και του χρόνου!


Σάββατο του Λαζάρου στην Κοζάνη

 
  
Κάλαντα του Λαζάρου

 Παραδοσιακό της Στερεάς Ελλάδας  


 Πού σαι Λάζαρε
Που είναι η φωνή σου
Που σε γύρευε
Η μάννα κι αδελφή σου.

Ήμουνα στη γη
Στη γη βαθιά χωμένος
Κι από τους εχθρούς
Εχθρούς βαλαντωμένος.

Βάγια βάγια των βαγιών 
Τρώνε ψάρι και κολιόν
Και την άλλη Κυριακή 
Ψήνουν το παχύ τ'αρνί.

 (πηγή: Προσχολικά)


Ήρθε η Πασχαλιά

Ήρθε η Πασχαλιά
Λένε τα πουλιά
Πάνω στα κλαδάκια !
Ήρθε η Πασχαλιά
Λένε όλο χαρά
Και τα λουλουδάκια .
Ήρθε η Πασχαλιά
Λέει καθώς κυλά
Και το ποταμάκι !
Ήρθε η Πασχαλιά
Και τσουγγρίζει αυγά

Το καλό παιδάκι ! 
ΧΑΡΗΣ ΣΑΚΕΛΑΡΙΟΥ


... η καρτούλα μας για το νονό και τη νονά!




... για τη μαμά και το μπαμπά!



...για όποιον θέλει ο καθένας!


... βάψαμε τα αβγά μας πρώτα με κηρομπογιές...             μετά με κόκκινη μπογιά ...


... και αφού  στέγνωσαν...                                             ... τα  βάλαμε στα καλαθάκια μας!



...φτιάξαμε ένα 'κολιέ' από τα αλουμινόχαρτα, που είχαν τυλίξει οι μαμάδες τα αβγά για να τα φέρουν τα παιδιά στο σχολείο!...

... ζωγραφίσαμε πασχαλινά αβγά στο καβαλέτο !

Ομαδική εργασία


Μαθηματικά με το κοτοπουλάκι!


Μαθηματικά με πασχαλινά αβγά!



(Πηγή: dremskindergarten Το νηπιαγωγείο που ονειρεύομαι)

Γλώσσα με πασχαλινά αβγά!




Ευχές με πασχαλινά αβγά!
 


Ποίημα: Η ψηλομύτα λαμπάδα!


Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2012

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

! ω Πατρίδα, Ελλάδα, Ελλάδα...




*********************************************************
... στη Θράκη

Σουφλί - Μουσείο Τέχνης Μεταξιού


Οδοιπορικό στο Δέλτα του ΄Εβρου!!!



*********************************************************

...στη Μακεδονία



Μακεδονία ξακουστή του Αλεξάνδρου η χώρα
 


Ο Λευκός Πύργος και το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Θεσσαλονίκη.


 
Αλέξανδρος και Βουκεφάλας


   Ο Αλέξανδρος, γιος του βασιλιά της Μακεδονίας Φιλίππου Β΄ και της Ηπειρώτισας πριγκίπισσας Ολυμπιάδας, ήταν 12 ετών όταν κάποιος Θεσσαλός έφερε δώρο στον πατέρα του ένα μαύρο άλογο, το Βουκεφάλα. Κανείς δε μπορούσε να ιππεύσει το ωραίο αλλά και άγριο άλογο. Ο Αλέξανδρος κατάλαβε ότι το άλογο φοβόταν την ίδια τη σκιά του. Το έστρεψε να κοιτάζει προς τον ήλιο και, αφού το ηρέμησε, πήδησε στη ράχη του. Όταν επέστρεψε με το άλογο εξημερωμένο, ο Φίλιππος του είπε:
 « Παιδί μου, αναζήτησε ένα μεγαλύτερο βασίλειο, γιατί η Μακεδονία είναι μικρή για σένα».
   Σε όλη τη διάρκεια της εκστρατείας του, ο Αλέξανδρος ίππευε μόνο το Βουκεφάλα, που δεν ανεχόταν κανέναν άλλον στην πλάτη του. Η μεγάλη αγάπη του Αλέξανδρου προς το ζώο είχε αντίκρυσμα την  απέραντη αφοσίωση του αλόγου στο βασιλιά.
    Όταν ο Βουκεφάλας πέθανε από τα γηρατειά και τις κακουχίες, ο Αλέξανδρος τον τίμησε. Έχτισε μια πόλη στα βάθη της Ασίας και της έδωσε το όνομα του αλόγου του.

(πηγή: Ζωή από πέτρα)


Η Γοργόνα η αδερφή του Μέγα Αλέξανδρου


    Ο Αλέξανδρος ο Βασιλιάς, σαν πολέμησε και πήρε όλα τα βασίλεια του κόσμου και τον έτρεμε όλη η γη κι η οικουμένη, κάλεσε τους μάγους και τους ρώτησε:

- Πείτε μου εσείς που κατέχετε της μοίρας τα γραμμένα, τι μπορώ να κάνω για να ζήσω πολλά χρόνια, να χαρώ τον κόσμο που τον έκανα όλον δικό μου;

- Βασιλιά μου πολυχρονεμένε, η δύναμή σου είναι πολλή μα όσα έχει γράψει η μοίρα δεν μπορούν να ξεγραφτούν. Ένα μόνο πράγμα είναι που μπορεί να σε κάνει να χαρείς τα βασίλεια και τη δόξα σου. Μα είναι δύσκολο, πολύ δύσκολο.

- Δεν σας ρωτώ αν είναι δύσκολο, μόνο ποιο είναι;

- Ε, τότε Βασιλιά μου, στους ορισμούς σου, είναι το Αθάνατο νερό που όποιος το πιει, θάνατο δεν φοβάται. Μα όποιος πάει για να το πάρει, πρέπει να περάσει ανάμεσα από δυο βουνά που χτυπά το ένα πάνω στο άλλο ασταμάτητα κι ούτε πουλί πετούμενο δεν προλαβαίνει να περάσει. Άμα περάσεις τα δυο βουνά, είναι ένας δράκος ακοίμητος και φυλάει το Αθάνατο νερό. Σκοτώνεις το δράκο και το παίρνεις.

   Ευθύς ο Αλέξανδρος προστάζει και του φέρνουνε το άλογό του το Βουκεφάλα που φτερά δεν είχε και σαν πουλί πέταγε. Καβαλικεύει και ξεκινά. Περνά τα δυο βουνά, σκότωσε τον ακοίμητο δράκο και πήρε το γυαλί που χε το Αθάνατο Νερό. Μα έλα που όταν γύρισε στο παλάτι, δεν το φύλαξε καλά! Το βλέπει η Αδελφή του και χωρίς να ξέρει τι είναι, το χύνει. Και κατά τύχη χύθηκε πάνω σε μια αγριοκρεμμύδα και γι' αυτό από τότε οι αγριοκρεμμύδες δεν ξεραίνονται ποτέ. Μετά από ώρα πάει ο Αλέξανδρος να πιει το νερό, μα που 'ν' το; Ρωτά την Αδελφή του κι αυτή του λέει πως δεν ήξερε τι ήταν και το έχυσε!

  Τρελάθηκε από το θυμό και τη στεναχώρια του και την καταράστηκε να γίνει από τη μέση και κάτω ψάρι και να βασανίζεται. Ο Θεός τ' άκουσε και από τότε, όσοι γυρίζουνε με τα καράβια, τη βλέπουνε και παραδέρνεται μέσα στα κύματα. Ωστόσο τον Αλέξανδρο δεν τον μισεί κι όταν δει καράβι το αρπάζει από την πλώρη και ρωτάει:

- Ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος;
Κι αν ο καραβοκύρης δε ξέρει και απαντήσει:
- Απέθανε…

Τότε η κόρη από τη μεγάλη της λύπη ταράζει με τα χέρια και με τα ξέπλεκα ξανθά μαλλιά της τη θάλασσα και πνίγει το καράβι. Όσοι όμως ξέρουνε, απαντούν:
- Ζει και βασιλεύει και τον κόσμο κυριεύει…
Και τότε η γοργόνα από τη χαρά της παύει τους ανέμους και τα κύματα και παίζει τη λύρα της και τραγουδάει γλυκά τραγούδια και απ' αυτή μαθαίνουν οι ναύτες τους καινούριους σκοπούς.




*********************************************************************

... στην Ήπειρο


Η λίμνη των Ιωαννίνων Παμβώτιδα και το νησάκι της Κυρά - Φροσύνης






Το Σπήλαιο Περάματος στα Ιωάννινα
Ο χορός του Ζαλόγγου και το μνημείο στο Ζάλογγο

 





Οι Σουλιώτες




Το γεφύρι της Άρτας





**************************************************************
 
... στη Θεσσαλία


... η κοιλάδα των Τεμπών
...της Λαρίσης το ποτάμι που το λένε Πηνειό ...




... Ο Όλυμπος , το ψηλότερο βουνό της Ελλάδας





... Οι δώδεκα Θεοί του Ολύμπου




... Ο Ρήγας Φεραίος, σύμβολο της επανάστασης του 1821




... Πίνακες του λαϊκού ζωγράφου Θεόφιλου που έζησε στο Πήλιο





 

 ... λίγα λόγια για τη ζωή του

       Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας φτωχός φουστανελάς που είχε τη μανία να ζωγραφίζει. Τον έλεγαν Θεόφιλο. Τα πινέλα του τα κουβαλούσε στο σελάχι του, εκεί που οι πρόγονοί του βάζαν τις πιστόλες και τα μαχαίρια τους.
Τριγύριζε στα χωριά της Μυτιλήνης, τριγύριζε στα χωριά του Πηλίου και ζωγράφιζε. Ζωγράφιζε ό,τι του παράγγελναν, για να βγάλει το ψωμί του.[…]
Ο κόσμος τον περιγελούσε.[…] Ο Θεόφιλος, ωστόσο, δεν έπαυε να ζωγραφίζει σε ό,τι έβρισκε. Είδα πίνακές του φτιαγμένους πάνω σε κάμποτο, πάνω σε πρόστυχο χαρτόνι. Τους θαύμαζαν κάτι νέοι που τους έλεγαν ανισόρροπους οι ακαδημαϊκοί.
Έτσι κυλούσε η ζωή του και πέθανε ο Θεόφιλος, δεν είναι πολλά χρόνια, και μια μέρα ήρθε ένας ταξιδιώτης από τα Παρίσια. Είδε αυτή τη ζωγραφική, μάζεψε καμιά πενηνταριά κομμάτια, τα τύλιξε και πήγε να τα δείξει στους φωτισμένους κριτικούς που κάθονται κοντά στο Σηκουάνα. Και οι φωτισμένοι κριτικοί βγήκαν κι έγραψαν πως ο Θεόφιλος ήταν σπουδαίος ζωγράφος. Και μείναμε με ανοιχτό το στόμα στην Αθήνα.
      Το επιμύθιο αυτής της ιστορίας είναι ότι « λαϊκή παιδεία δε σημαίνει μόνο να διδάξουμε το λαό αλλά και να διδαχτούμε από το λαό.»

*Το κείμενο είναι του Γιώργου Σεφέρη. Έργο: «Δοκιμές»


 Ο Μουντζούρης το τρενάκι του Πηλίου


Μετέωρα




**********************************************************************************

Ελληνική Μυθολογία  

Η ύβρις της υφάντρας αράχνης



Δήμητρα και Περσεφόνη



******************************************************************************************
Οι εργασίες μας

 ...ο χάρτης της Ελλάδας



... ο κύκλος της ζωής του μεταξοσκώληκα
 

...ο αργαλειός μας                                      

                                                                                      







 ... υφαντική με χαρτί












... Ο Λευκός Πύργος ... ψηφιδωτό με χαρτί οντουλέ



... η γοργόνα μας




- Ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος;

κι οι ναύτες αποκρίνονται:

- Ζωή να' χεις Κυρά!









... Ο "Θούριος" του Ρήγα


 ... Ζωγραφική ... παραδοσιακές ποδιές με σταυροβελονιά!
  

... και χαλάκια επίσης με ... ζωγραφιστή  σταυροβελονιά!


... Ζωγραφιστά  παραδοσιακά χαλάκια με επαναλαμβανόμενα μοτίβα


...Τσολιάδες και Ελληνοπούλες!


... Οι 12 Θεοί του Ολύμπου






... Ο δικός μας "Μουντζούρης"